Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2011

Η άλλη μου «μαμά»!


Εδώ και καιρό έχω διαπιστώσει πως απέκτησα κι άλλη ‘μαμά’
Την κυρία Κατερίνα.
Η κυρία Κατερίνα, 75 ετών, η διαχειρίστρια της πολυκατοικίας (από το 1972 παρακαλώ!) με χιούμορ και αεικίνητη παρά την ηλικία της.
Μένει ισόγειο δίπλα στο ασανσέρ και κόβει κίνηση:
Μπαίνω με την σακούλα του Βερόπουλου, βγαίνει αυτή: - τι πήρες;
Βγαίνω για βράδυ, βγαίνει κι αυτή: - που πας, εξεταστική δεν έχεις;
Άσε τα ‘…χλωμή σε βλέπω, τρως καλά;’… ‘…πολύ καπνίζεις…’ …’ντύθηκες; Κάνει κρύο…’
Και που καταλαβαίνει ποιος βγαίνει από το ασανσέρ; Μου το είπε:
‘το ακούω κι από τον χρόνο που κάνει ν’ ανεβοκατέβει ξέρω από ποιον όροφο έρχεται και σε ποιον πάει!!!’
Τέτοια πράγματα…
Την πρώτη φορά που με πέτυχε στην λαϊκή αγορά με πήρε από το χέρι και με σύστησε στους ‘καλύτερους’ πωλητές: ‘να την προσέχετε κλπ…’
Το ίδιο έκανε και στο σούπερμαρκετ
Αποκορύφωμα:
Πρώτες μέρες γνωριμίας με τον λαβερμπόυ, τον Προκόπη:
Χτυπάει κουδούνι κάτω εισόδου, - ποιος; / - Προκόπης  / – ανέβα… 
Περιμένω… πουθενά ο Προκόπης… τι έγινε; χάλασε το ασανσέρ; ανεβαίνει 5ο από σκάλες; Τίποτα…
Τηλέφωνο: - πούσαι ρε Προκόπη, το μετάνιωσες κι έφυγες;
- όχι, εδώ… με την κυρία…
Κατάλαβα, τρέχω ισόγειο… η κ. Κατερίνα έχει στριμώξει τον Προκόπη και του κάνει ανάκριση!
Αργότερα δικαιολογήθηκε:΄Να μην ξέρω με ποιον βγαίνει το κορίτσι μου’!!!
- κορίτσι ΜΟΥ;
Το πήρα απόφαση, μ’ έχει υιοθετήσει!
Τα δικά της παιδιά σπάνια εμφανίζονται (2+3 εγγόνια) γιατί  όπως λέει: ‘…δεν καταδέχονται τα Κάτω Πατήσια, μένουν σε πιο ‘αξιοπρεπή’ προάστια, μη χέσω…’
 Υποψία:
Νομίζω πως έχει απ’ ευθείας επικοινωνία με την μάνα μου, τα έλεγαν με τις ώρες όταν είχε έρθει, μάλλον ανταλλάξανε τηλέφωνα και της δίνει αναφορά…

Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 2011

The day after the V day

The day after the V day
ἢ, η επόμενη μέρα μετά το πάρτυ για σίνγκλς που οργάνωσα.
Περιορίζομαι σε λίγες σύντομες παρατηρήσεις:
Γενικά είχε επιτυχία σαν ατμόσφαιρα…
Άπαντες οι προσκεκλημένοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα.
Εκτός από την Εύη που πρόλαβε και ζευγάρωσε κι επειδή είναι στο χάνυ μούν με τον οδηγό λεωφορείου δεν εμφανίστηκε αν και την υπολόγιζα στους σίνγκλς, την τελευταία στιγμή μια άλλη συμπλήρωσε το κενό.
Οι τέσσερις ‘ζευγαρωμένοι’ ήμασταν επί της υποδοχής, των συστάσεων και της εξυπηρέτησης… μαζί με την μαμά του Ζαχου, εκπληκτική γυναίκα!
Νικολάκης και Νάντια είναι πολύ ρεσπέκτ ντι τζέυς
Ο Προκόπης μπάρτεντερ, άριστος
Εγώ κι η μαμά Ζαχου ήμασταν γενικώς…
Καλές οι ροκιες, τα ντάνς, τα ηλέκτρο, τα χιπ και τα χάουζ αλλά αν δεν ακουστεί και καμιά πενιά το κέφι δεν κορυφώνεται
Ένας ήρθε με κοστούμι και γραβάτα (τα έβγαλε γρήγορα)
Τέσσερις ήρθαν με ψηλοτάκουνα (κι αυτές τα βγάλαν)
Οι άνδρες όταν μεθύσουν γίνονται γελοίοι
Οι γυναίκες ακόμα χειρότερα…
Τ’ αγόρια είναι πιο ντροπαλά από τα κορίτσια; ἢ μου φάνηκε;
Επί του αποτελέσματος:
Σίγουρα 2 ‘κολλήσανε’, μάλλον ήταν κεραυνοβόλο, προς το τέλος απομονώθηκαν στο πίσω μπαλκόνι κι όταν μπήκαν μέσα ήταν πολύ αναψοκοκκινισμένοι, φύγανε αγκαλιασμένοι…
2 από τους ήδη ζευγαρωμένους (οι ντι τζέυς) τσακωθήκανε, αυτός νόμιζε ότι αυτηνής ‘έπαιζε’ το μάτι… μπορεί και ναι, μπορεί και όχι, φύγανε μουτρωμένοι…
Μια μέθυσε άσχημα και άρχισε να κλαίει στην αγκαλιά μου, ακόμα θρηνεί τον προ εξαμήνου χωρισμό της… την πάσαρα με τρόπο σ’ έναν σινγκλ να την παρηγορήσει… αλλά αυτός δεν την άντεξε κι έτσι ανέλαβε η μαμά του Ζαχου…
Υπέπεσαν στην αντίληψη μου αρκετές ανταλλαγές τηλεφώνων.
Δυο αγόρια και δυο κορίτσια συνέχισαν για πατσά στην αγορά!
Δυο αγόρια στο τέλος κοιμήθηκαν στους καναπέδες
Μια κοιμήθηκε με τον Ζάχο.

Σήμερα κατά τις 12 πήγα να βοηθήσω την μαμά Ζαχου να συμμαζέψει, είχε φέρει και μια Βουλγάρα.
Οι δυο κοιμόντουσαν ακόμα στους καναπέδες, αυτοί την πάτησαν γιατί τους αγγαρέψαμε στο συμμάζεμα… ο ένας είχε 2 τηλέφωνα κοριτσιών στην τσέπη του… ο άλλος ψάχτηκε αλλά δεν βρήκε κανένα…
Ο Ζάχος πολύ γάιδαρος, δεν βοήθησε, έκανε πως είχε δουλειά και την κοπάνησε… άφησε και την κοπέλα στο κρεβάτι του… δεν ξέρω τι έγινε μεταξύ τους αλλά την βρήκαμε να κοιμάται ντυμένη, την ξύπνησε το κινητό – 7 αναπάντητες- την ψάχνανε οι γονείς της…  

Ψάξαμε καλά το σπίτι μήπως είχε ξεμείνει κανείς άλλος.
Δεν βρήκαμε κανένα… 

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011

Μεγάλη η χάρη σου αλλά…


Μεγάλη η χάρη σου Άγιε Βαλεντίνο αλλά…
Κάνε μας την χάρη..
Μη μας πρήζεις και πολύ
Υπάρχουν κι ευαίσθητοι που πληγώνονται
Εξηγούμαι:
Δεν είναι που ο άγιος είναι ‘ξένος’- σκασίλα μας
Δεν είναι που κάποιοι τον θεωρούν ‘ξενέρωτο’ – ξανασκασίλα μας
Δεν είναι που μερικοί θα τα ‘κονομήσουν – ξαναξανασκασίλα μας…

Είναι που όλοι μπαίνουν σ’ ένα λούκι ν’ αποδείξουν κάτι…
Και τι γίνεται μ’ όλους αυτούς τους μοναχικούς τα καψούρια χωρίς ανταπόκριση, μ’ όλους τους σίνγκλς τέλος πάντων;
Αυτές τις μέρες μοιάζουν παραπονεμένοι, σαν να είναι τιμωρημένοι στην γωνία και δεν τους παίζει κανείς…
Κι κάνουν ότι δεν τους νοιάζει
Κάτι τους τρώει στο βάθος …

Γι αυτό φέτος πήρα πρωτοβουλία
Οργάνωσα πάρτυ για σίνγκλς!!!
Το σχεδίαζα από μέρες κι απόψε θα είναι Η μέρα! 
(the V day!)
16 επιλεγμένα αγόρια- κορίτσια (8+8) γνωστοί και φίλοι φίλων που είναι μπακούρια (και μπακουρίνες – αδοκιμος ορος αλλά …)
(+ τεσερεις που είναι ζευγάρια)

 ‘Εκλεισα’ το τεράστιο σπίτι του Ζαχου (200τμ + η μαμά του)
Θα τους μαζεψουμε εκεί
Θα τους ταΐσουμε, θα τους ποτίσουμε, θα τους βάλουμε μουσική 
Κι ότι γίνει…

Εδώ σε θέλω Άγιε Βαλεντίνε να κάνεις το θαύμα σου…!